Кам зон ки ҷон ба кӯй ту донем сӯхтан

کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن

Гар ҷумлаи вомро натавонем тўхтн

گر جمله وام را نتوانیم توختن

Гар ту назораи ое ва ё пурсиш кунӣ

گر تو نظاره آیی و یا پرسش کنی

Моро кадоми чора ба аз ҷома духтан ?

ما را کدام چاره به از جامه دوختن؟

Дар парда пӯшӣам чаҳ кунӣ кӯшиш , эй рақиб

در پرده پوشی ام چه کنی کوشش، ای رقیب

Ҷаҳласт чоки домани девона духтан

جهل است چاک دامن دیوانه دوختن

Ҷоно , мада агар ду ҷаҳонат диҳанд , аз онк

جانا، مده اگر دو جهانت دهند، از آنک

Юсуф ба ман язид нишоед фурӯхтан

یوسف به من یزید نشاید فروختن

Шабҳои ман сиёҳ тараст , ар чаҳ ним шаб

شبهای من سیاه تر است، ار چه نیم شب

Аз оҳи ман чароғи тавон барфурӯхтан

از آه من چراغ توان برفروختن

Даъвӣ ишқ карда хусрав бияёдат

دعوی عشق کرده خسرو بیایدت

Чун ҳиндӯон дар оташи ғами зинда сӯхтан

چون هندوان در آتش غم زنده سوختن