Муяссар ар шавад аз чун ту нахли брхўрдн

میسر ار شود از چون تو نخل برخوردن

зи шохи умри тавон миваҳоитар хӯрдан

ز شاخ عمر توان میوه های تر خوردن

Ман аз лаб ту хӯрам хӯн , ту аз дилу ҷигарам

من از لب تو خورم خون، تو از دل و جگرم

Чаҳ дӯстӣ буд ин хӯни икдгр хӯрдан !

چه دوستی بود این خون یکدگر خوردن!

Чу муфлисони ҳўснок бо ту чанд аз давр

چو مفلسان هوسناک با تو چند از دور

Ба ваҳми хеш дар андешаи гули шукр хӯрдан !

به وهم خویش در اندیشه گل شکر خوردن!

Гар ин гуласт , худ андоз хок дар даҳанам

گر این گل است، خود انداز خاک در دهنم

Ки ту ба хӯрдан май , ман ба хок дар хӯрдан

که تو به خوردن می، من به خاک در خوردن

Ғамат ки луқма ҷонаст , кӣ тавонад хӯрд

غمت که لقمه جان است، کی تواند خورد

Шиками параст ки нашносад ӯ магар хӯрдан ?

شکم پرست که نشناسد او مگر خوردن؟

Чунин ки срздаҳ дар кӯии дӯст рафтани мост

چنین که سرزده در کوی دوست رفتن ماست

На оташем бихоҳйм то ба сар хӯрдан

نه آتشیم بخواهیم تا به سر خوردن

Ба ғамзаи тўкшон май баради дилам , варна

به غمزه توکشان می برد دلم، ورنه

Касе ба худ наравад дашна бар ҷигар хӯрдан

کسی به خود نرود دشنه بر جگر خوردن

Ба ҷонпазир на аз дидаи захм ӯ , хусрав

به جان پذیر نه از دیده زخم او، خسرو

Ки ошиқӣ набӯд захм бар сипар хӯрдан

که عاشقی نبود زخم بر سپر خوردن