Чунин ки бе ту замон наме тавон бӯдан

چنین که بی تو زمان نمی توان بودن

На мардумӣ буд аз чашми мо ниҳон бӯдан

نه مردمی بود از چشم ما نهان بودن

Дамӣ ба сӯии ман ой , ар чаҳ айб шоҳон аст

دمی به سوی من آی، ار چه عیب شاهان است

Ба кунҷи меҳнати дарвеши миҳмон бӯдан

به کنج محنت درویش میهمان بودن

зи дидаи гавҳар ва дар бар дарат фишонам , аз онк

ز دیده گوهر و در بر درت فشانم، از آنک

На дӯстӣаст ба кӯии ту ройгон бӯдан

نه دوستیست به کوی تو رایگان بودن

Сабур бӯданам аз дидан рахт гӯйанд

صبور بودنم از دیدن رخت گویند

Чаро з дида набошам , агар тавон бӯдан ?

چرا ز دیده نباشم، اگر توان بودن؟

з синаам на ҳамоно бурун рӯй ҳамаи умр

ز سینه ام نه همانا برون روی همه عمر

Чунин ки хуии шиддат дар миёни ҷон бӯдан

چنین که خوی شدت در میان جان بودن

Маломатат накунамгар ҷафо кунӣ , зирок

ملامتت نکنم گر جفا کنی، زیراک

Раҳо намекунадат ҳасани меҳрбон бӯдан

رها نمی کندت حسن مهربان بودن

Ба банди сахт шудан , дар шиканҷаи ҷон додан

به بند سخت شدن، در شکنجه جان دادن

Аз он бааст ки дар банди некӯон бӯдан

از آن به است که در بند نیکوان بودن

Тариқ булҳавасонаст неи раҳи ушшоқ

طریق بوالهوسان است نی ره عشاق

зи ишқи лоф , пас аз фитна бар карон бӯдан

ز عشق لاف، پس از فتنه بر کران بودن

Мапурс қиссаи хусрав , чаҳ ҷой пресс он ро

مپرس قصه خسرو، چه جای پرس آن را

Ки ҳайрати рахти омухт безабон бӯдан

که حیرت رخت آموخت بی زبان بودن