Бушковати гулҳо дар чаман , эй гулистони ман биё

بشکفت گل‌ها در چمن، ای گلسِتان من بیا

Сарви истодаи мунтазир , сарви равони ман биё

سرو ایستاده منتظر، سرو روان من بیا

Аз гиряи ман ҳар тараф , пари лола ва гул шуд замин

از گریه من هر طرف، پر لاله و گل شد زمین

Вақте ба гулгашт , эй санам , дар гулистони ман биё

وقتی به گلگشت، ای صنم، در گلسِتان من بیا

Ҳайфаст дидан берахт , дар бӯстони охири гуҳӣ

حیف است دیدن بی‌رُخَت، در بوستان آخر گهی

эй гул , ниҳон аз боғбон дар бӯстони ман биё

ای گل، نهان از باغبان در بوستان من بیا

Ҳар турраи ту офатӣ , ҳар наргиси ту фитна Эй

هر طره تو آفتی، هر نرگس تو فتنه‌ای

Гарчи балои олимӣ , аз баҳри ҷони ман биё

گرچه بلای عالمی، از بهر جان من بیا

Талхӣ ки гӯйӣ нест он аз талхии ҳиҷрати фузун

تلخی که گویی نیست آن از تلخی هجرت فزون

Бо ин ҳамаи талхии худ , шкрФшони ман биё

با این همه تلخی خود، شکّرفِشان من بیا

Доне ки ҳастам дар ҷаҳони ман хусрави ширини забон

دانی که هستم در جهان من خسرو شیرین‌زبان

Гар ное аз баҳри дилам , баҳри забони ман биё

گر نایی از بهر دلم، بهر زبان من بیا