Вақт гуласт нӯш кун бода чун гулоб ро

وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

Булбули нағма соз кун булбулаи шароб ро

بلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را

Соғари лола ҳар замони бод нишот ме диҳад

ساغر لاله هر زمان باد نشاط می دهد

Байн ки чаҳ мавсимии сети хуши нақл ва майу кабоб ро

بین که چه موسمی ست خوش نقل و می و کباب را

Мурғ чу дар сарв шуд , бол кашид дар замин

مرغ چو در سرو شد، بال کشید در زمین

Сабзаи бисоти сабзи ватар аз паии рақси об ро

سبزه بساط سبز وتر از پی رقص آب را

Нест ҳаёти шаккарини кохри шаби шукри лабон

نیست حیات شکرین کاخر شب شکر لبان

Ҳар тарафӣ ба буи металх кунанд хоб ро

هر طرفی به بوی می تلخ کنند خواب را

Чун ба савол гуядам соқии масти ошиқон

چون به سؤال گویدم ساقی مست عاشقان

Ҳони қадаҳӣ , чигунае ? ҳозирами ин ҷавоб ро

هان قدحی، چگونه ای؟ حاضرم این جواب را

Чанд зи ақлу дарди сар бода биор соқио

چند ز عقل و درد سر باده بیار ساقیا

Дарди туроу сари марои ақли шароби ноб ро

درد ترا و سر مرا عقل شراب ناب را

Гирди сифеди барқро то бинишонад аз ҳаво

گرد سفید برق را تا بنشاند از هوا

Мавҷ баланд мешавад чашмаи офтоб ро

موج بلند می شود چشمه آفتاب را

Неи ғалатам ки офтоби авҷ азон гирифт то

نی غلطم که آفتاب اوج ازان گرفت تا

Бӯса занад ба пеши шаҳи ҳошияи ҷаноб ро

بوسه زند به پیش شه حاشیه جناب را

Хӯрд хаданг ӯ басии хӯни зи ду дида , пар нашуд

خورد خدنگ او بسی خون ز دو دیده، پر نشد

Сайр куҷо кунад магаси ҳавсилаи уқоб ро

سیر کجا کند مگس حوصله عقاب را

Хонаи хусрав аз Рахш ҳаст сафо ки ҳар замон

خانه خسرو از رخش هست صفا که هر زمان

Аз рухи фикри мадҳи ту давр кунад ниқоб ро

از رخ فکر مدح تو دور کند نقاب را