Маро дар сари ҳавои нозанинии сет

مرا در سر هوای نازنینی ست

Каз ӯ тороҷ шуд ҳар ҷо ки динии сет

کز او تاراج شد هر جا که دینی ست

Нахоҳад рафт меҳраш аз дили ман

نخواهد رفت مهرش از دل من

Агар чаҳ бо маниш ҳар лаҳзаи кинии сет

اگر چه با منش هر لحظه کینی ست

Парешон ҳолатаст аз ёди зулфаш

پریشان حالت است از یاد زلفش

Ба гетӣ ҳар куҷои хилвати нишинии сет

به گیتی هر کجا خلوت نشینی ست

Ҳуҷуми ҷони муштоқон бар он лаб

هجوم جان مشتاقان بر آن لب

Чу ғавғои магас бар ангабинии сет

چو غوغای مگس بر انگبینی ست

Танам чун хок шуд , ранҷа макун пой

تنم چون خاک شد، رنجه مکن پای

Турои ҳам зери пои охири заминии сет

ترا هم زیر پا آخر زمینی ست

Баҳори ман туе , зонам чаҳ суд аст

بهار من تویی، زانم چه سود است

Ки дар олами гулӣ ё ёсаминии сет

که در عالم گلی یا یاسمینی ست

Дил аз пешати саломат чун тавон барад

دل از پیشت سلامت چون توان برد

Ки дар ҳар гӯшаи чашмати камӣнии сет

که در هر گوشه چشمت کمینی ست

Мҷуи охири ту ҳушёрии зи хусрав

مجو آخر تو هشیاری ز خسرو

Ки ишқу ақлро деринаи кинии сет

که عشق و عقل را دیرینه کینی ست