Чаҳ кунам каз дили ман он санам ояд берун

چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون

Бо дил аз силсилаи хам ба хам ояд берун

با دل از سلسله خم به خم آید بیرون

Охир , эй оҳи даруни монда , дамии беруни рӯ

آخر، ای آه درون مانده، دمی بیرون رو

Магар аз дил қадре дӯд ғам ояд берун

مگر از دل قدری دود غم آید بیرون

Мижаи тест чу пайкони каҷи андари ҷигарам

مژه تست چو پیکان کج اندر جگرم

Бикашам , лекин бо ҷон баҳам ояд берун

بکشم، لیکن با جان بهم آید بیرون

Ҷон равад , лек дами меҳр ва вафоят гардад

جان رود، لیک دم مهر و وفایت گردد

Охири ин рӯз ки аз сина ам ояд берун

آخر این روز که از سینه ام آید بیرون

Ману расвои ҷовид ки ишқ ту балост

من و رسوایی جاوید که عشق تو بلاست

Ҳар ки афтод дарин фитна , кам ояд берун

هر که افتاد درین فتنه، کم آید بیرون

Гар муаммои хататро ба хирад бархонанд

گر معمای خطت را به خرد برخوانند

Қиссаи бедилӣ аз ҳар рақам ояд берун

قصه بیدلی از هر رقم آید بیرون

Чангро монад хусрав ки занад чун раҳи ишқ

چنگ را ماند خسرو که زند چون ره عشق

Нола аз ҳар раг ӯ зер ва Бам ояд берун

ناله از هر رگ او زیر و بم آید بیرون