Субҳ дамид ва рӯз шуд , шамъ ба гӯша на кунун

صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

Шамъ чаҳ , офтоби ҳам , чун ту нишастае дарун

شمع چه، آفتاب هم، چون تو نشسته ای درون

Соқии ҳасани худ ту шӯ , соқии хӯни хеши ман

ساقی حسن خود تو شو، ساقی خون خویش من

Ту зи пиёлаи бодаи хур , ман зи дили кабоби хӯн

تو ز پیاله باده خور، من ز دل کباب خون

Гиряи чашми ман нигар , сӯз надорад обиҷав

گریه چشم من نگر،سوز ندارد آبجو

Нолаи зори ман шинав , дард надорад арғунун

ناله زار من شنو،درد ندارد ارغنون

Аз ту ки шамъи синае сӯхтаи гашти ҷони ман

از تو که شمع سینه ای سوخته گشت جان من

Ҷон ба чисони буруни кашам то ту рӯй здли бурун

جان به چسان برون کشم تا تو روی زدل برون

Фатво бут парастем дод рухи ту , чун кунам

فتوی بت پرستیم داد رخ تو،چون کنم

Чун ба шариъати ғамати муфтӣ ақл шуд бурун

چون به شریعت غمت مفتی عقل شد برون

Турраи машки сои ту зилли муаттари алсбо

طره مشک سای تو ظل معطر الصبا

Наргиси ним масти ту боби муҳайиҷи алҷнўн

نرگس نیم مست تو باب مهیج الجنون

Лолаи ситони ошиқони баҳри рухи ту хӯни дил

لاله ستان عاشقان بهر رخ تو خون دل

Нӯшад ва бар ҳамин диҳад дидан рӯй лолаи гаван

نوشد و بر همین دهد دیدن روی لاله گون

Ман зўҷўд бе хабари хайли хаёл дар назар

من زوجود بی خبر خیل خیال در نظر

Баҳр ба хоб дар кашам , тишнагӣам шавад фузун

بهر به خواب در کشم، تشنگیم شود فزون

Тешаи тези ишқро тоб кӣ оради одамӣ ?

تیشه تیز عشق را تاب کی آرد آدمی؟

Гар чаҳ сутун санг ҳаст , врчаҳ ки ҳаст бесутун

گر چه ستون سنگ هست،ورچه که هست بیستون

Соғари орзӯии ман , ваа ки чигуна пар шавад ?

ساغر آرزوی من، وه که چگونه پر شود؟

Чархи чунин ки медиҳад давр ба косаи нигун

چرخ چنین که میدهد دور به کاسه نگون

Ҷаҳди ҳасуд , хсрўо , дар талаби муроди дил

جهد حسود، خسروا، در طلب مراد دل

Ром касе намешавад бахт ба ҳилау фусун

رام کسی نمی شود بخت به حیله و فسون