Сад раҳи гузарӣ ҳар дам бар ҷони хароби ман

صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

Раҳмат накунӣ ҳаргиз бар чашми пари оби ман

رحمت نکنی هرگز بر چشم پر آب من

Бар зад зи димоғами дӯд аз шарбати ишқ , оре

بر زد ز دماغم دود از شربت عشق، آری

Бедард сиррӣ набӯд мастии шароби ман

بی درد سری نبود مستی شراب من

Ҳар чанд дилам хӯн шуд , сўзоки ман афзӯн шуд

هر چند دلم خون شد، سوزاک من افزون شد

Кушта нашуд ин оташ аз оби кабоби ман

کشته نشد این آتش از آب کباب من

Ҷонам ба гудоз омад , кӯи он ҳамаи айши ман ?

جانم به گداز آمد، کو آن همه عیش من؟

Шабҳои дароз омад , кӯи он ҳамаи хоби ман ?

شبهای دراز آمد، کو آن همه خواب من؟

Чун гиря кунад чашмам , мотмкдаҳ эй бояд

چون گریه کند چشمم، ماتمکده ای باید

То бар сар ҳамдардон резанд гулоби ман

تا بر سر همدردان ریزند گلاب من

Май сӯзади дили тангам , эй ҳиҷр , магари зини сӯ

می سوزد دل تنگم، ای هجر، مگر زین سو

Бар буи кабоб ояд он масти хароби ман

بر بوی کباب آید آن مست خراب من

Дар дӯзах агар сӯзам , зин нест марои дардӣ

در دوزخ اگر سوزم، زین نیست مرا دردی

Ҳастӣ ту биҳиштии рӯ , инаст азоби ман

هستی تو بهشتی رو، این است عذاب من

Як тор қабоем даҳ халъати зи паии хусрав

یک تار قبایم ده خلعت ز پی خسرو

Дарон набӯд бории ташрифи ҷавоби ман

دران نبود باری تشریف جواب من