Биншин нафасӣ каз ҳамаи лутфи ту басаст ин

بنشین نفسی کز همه لطف تو بس است این

Бустон ки зи ҷонами нафаси боз пасаст ин

بستان که ز جانم نفس باز پس است این

Дар ҳастӣ ман чанд зании шуълаи ҳиҷрон

در هستی من چند زنی شعله هجران

Охири дил ва ҷонаст , на хошок ва хасаст ин

آخر دل و جان است، نه خاشاک و خس است این

Гуфтам ки гузидам лаб чун қанди ту дар хоб

گفتم که گزیدم لب چون قند تو در خواب

Хандиду шукри рехт ки хоб магасаст ин

خندید و شکر ریخت که خواب مگس است این

эй бод , бирав ин нафас аз мо барисонаш

ای باد، برو این نفس از ما برسانش

К-эии исои ҷонҳо , гарави як нафасаст ин

کای عیسی جانها، گرو یک نفس است این

Хуш мекунам андари ҳавас рӯй ту ҷонӣ

خوش می کنم اندر هوس روی تو جانی

Ҳаст ар чаҳ хуши ояндау нохуш , ҳавасаст ин

هست ار چه خوش آینده و ناخوش، هوس است این

Гуфтам ки ба фарёди рас аз ғамзаи хешат

گفتم که به فریاد رس از غمزه خویشت

Тирӣ ба ман андохт ки фарёдрасаст ин

تیری به من انداخت که فریادرس است این

Ман бандаи он чашм ки аз гӯшаи чашмам

من بنده آن چشم که از گوشه چشمم

Шаб дидӣ ва гуфтӣ ки бар ин дар чаҳ касаст ин ?

شب دیدی و گفتی که بر این در چه کس است این؟

Хусрав чаҳ кунад нолаи ушшоқ , мёи танг

خسرو چه کند ناله عشاقِ میان تنگ

Кохри ҳам азон қофилаи бонг ҷарасаст ин

کاخر هم ازان قافله بانگ جرس است این