Чун бстдии дили ман , пурсишам кун ба азин

چون بستدی دل من، پرسشم کن به ازین

Барадӣ чу ҷони зи танам , тирам мазан зи камӣн

بردی چو جان ز تنم، تیرم مزن ز کمین

Зон раҳ ки хандаи занони ое чу сарви равон

زان ره که خنده زنان آیی چو سرو روان

Хоҳам ки ҳам ба замон хокӣ шавам ба замин

خواهم که هم به زمان خاکی شوم به زمین

эй бандаи меҳру маат , сад ҷони таҳи каллаат

ای بنده مهر و مهت، صد جان ته کلهت

Гаштам чу хоки раҳат , домани зи бандаи мучин

گشتم چو خاک رهت، دامن ز بنده مچین

Дил дар ғам чу ту маии ҷони маргам чу ту на Эй

دل در غم چو تو مهی جان مرگم چو تو نه ای

Аз марҳам чу ту наҳй , дардам фузун шуд бибин

از مرهم چو تو نهی، دردم فزون شد ببین

Аз ханда чун намакии резии зи лаби дмкӣ

از خنده چون نمکی ریزی ز لب دمکی

Малики ду ҷам на якегирӣ аз он ду нигин

ملک دو جم نه یکی گیری از آن دو نگین

Аз ман ба сӯии дигар бар машкан ва магзар

از من به سوی دیگر بر مشکن و مگذر

Кун ҳар чаҳ ҳаст дигар бар ҷон ман макун ин

کن هر چه هست دگر بر جان من مکن این

эй лола , аз ту хаҷал , сарв аз ту пой ба гул

ای لاله، از تو خجل، سرو از تو پای به گل

Бинишастае чу ба дил , лухтӣ ба дида нишин

بنشسته ای چو به دل، لختی به دیده نشین

Рӯяти балои ҷаҳон , ишқи ту доғи ниҳон

رویت بلای جهان، عشق تو داغ نهان

Лаъли ту роҳати ҷон , зулфи ту офати дайн

لعل تو راحت جان، زلف تو آفت دین

Ноиӣ ба дасти маро , хусрави куҷо , ту куҷо !

نآیی به دست مرا، خسرو کجا، تو کجا!

Моҳии магар ба само ё ҳури хулди барин ?

ماهی مگر به سما یا حور خلد برین؟