Маи шабгарди ман имшаб чу ма май гашт ва ман бо ӯ

مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او

Лабӣ ва сад фусун дар вай , хаттӣ ва сад Фтн бо ӯ

لبی و صد فسون در وی، خطی و صد فتن با او

Қаборо бар зада доман ба хунрезӣ ва аз мижгон

قبا را بر زده دامن به خونریزی و از مژگان

Чу қассобӣ кашида теғу зулф чун расан бо ӯ

چو قصابی کشیده تیغ و زلف چون رسن با او

зи бими халқи азу дар мекашидам пои худ , лекин

ز بیم خلق ازو در می کشیدم پای خود، لیکن

Маро бардошта май бузади оби чашми ман бо ӯ

مرا برداشته می برد آب چشم من با او

Фалак ҳаргиз гузорад моҳро дар гирди шаби гаштан

فلک هرگز گذارد ماه را در گرد شب گشتن

Агар зон турра шбрнг бошад як шикан бо ӯ ?

اگر زان طره شبرنگ باشد یک شکن با او؟

Марои гӯйӣ ки ҳар кас бинад аз савдои он рӯзӣ

مرا گویی که هر کس بیند از سودای آن روزی

Ки он девона меояд , ҷаҳонии марду зан бо ӯ

که آن دیوانه می آید، جهانی مرد و زن با او

Гиребонам ба сад чокаст азин ҳасрат ки то рӯзӣ

گریبانم به صد چاک است ازین حسرت که تا روزی

Бараҳна дар буриши гирам ки набӯд перҳан бо ӯ

برهنه در برش گیرم که نبود پیرهن با او

Нигоро , ҳамчуи ҷон дар тан даро андар бар хусрав

نگارا، همچو جان در تن درآ اندر بر خسرو

Бурун кун ҷони расмиро ки розӣ нест тан бо ӯ

برون کن جان رسمی را که راضی نیست تن با او