Ду рух бинмоӣу бозор кавокиб башикан аз ҳар ду

دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو

Ки гардад тофтаи хуршеду моҳати равшан аз ҳар ду

که گردد تافته خورشید و ماهت روشن از هر دو

Бабанданд ар камари нешикару неи пеши болоят

ببندند ار کمر نیشکر و نی پیش بالایت

Ту бинмо қомати хеш ва камарҳо башикан аз ҳар ду

تو بنما قامت خویش و کمرها بشکن از هر دو

зи ҷону дил чу ёдат мекунам , дорам аҷаб аз вай

ز جان و دل چو یادت می کنم، دارم عجب از وی

Ки ҷону дили зи як дигар ба рашканд ва ман аз ҳар ду

که جان و دل ز یک دیگر به رشکند و من از هر دو

Кашиданд он ду лаби фатвои хат ҳамчун мусулмонон

کشیدند آن دو لب فتوای خط همچون مسلمانان

Бало бингар ки таълими ту чун гашти ин фан аз ҳар ду

بلا بنگر که تعلیم تو چون گشت این فن از هر دو

Бибин , эй Юсуфи ҷон , гиряи зи он ду чашми ёқӯбӣ

ببین، ای یوسف جان، گریه ز آن دو چشم یعقوبی

Ки ғарқи хӯн ва хунобаст як пероҳан аз ҳар ду

که غرق خون و خوناب است یک پیراهن از هر دو

Ду ҳамдам медиҳад пандам , вале чун ман гирифторам

دو همدم می دهد پندم، ولی چون من گرفتارم

Ба ҳақи дӯстии наздики ман ба душман аз ҳар ду

به حق دوستی نزدیک من به دشمن از هر دو

Иморатҳои умру ақл чун шуд бехалал аз вай

عمارتهای عمر و عقل چون شد بی خلل از وی

Биёи зуд , эй аҷал , бунёд ҳастӣ бар кун аз ҳар ду

بیا زود، ای اجل، بنیاد هستی بر کن از هر دو

Маро манимоӣ ду олами ҷазои тоъат , эй зоҳид

مرا منمای دو عالم جزای طاعت، ای زاهد

Ки ман кардам гиребони чоку чидами доман аз ҳар ду

که من کردم گریبان چاک و چیدم دامن از هر دو

Агар аз ишқи лофади марду номард ва бинозад пар

اگر از عشق لافد مرد و نامرد و بنازد پر

Сари мардон ки хусрав мардтар бошад аз он ҳар ду

سر مردان که خسرو مردتر باشد از آن هر دو