Дилам зу шаби ҳадис ноз ме гуфт

دلم زو شب حدیث ناز می گفت

Ҳаме гуфт он ҳадис ва боз ме гуфт

همی گفت آن حدیث و باز می گفت

намеомад марои хоб аз ғами дӯст

نمی آمد مرا خواب از غم دوست

зи ҳиҷрони саргузаштӣ боз ме гуфт

ز هجران سرگذشتی باز می گفت

Хаёли ғамза аз пайкони длдўз

خیال غمزه از پیکان دلدوز

Паёми тарк тирандоз ме гуфт

پیام ترک تیرانداز می گفت

Ниҳон май мардум ва мезистам боз

نهان می مردم و می زیستم باز

Ки ҷон бо ман сухан зон ноз ме гуфт

که جان با من سخن زان ناز می گفت

Маро май кишти ёди он ки рӯзӣ

مرا می کشت یاد آن که روزی

Ба ғамза бо ман он бут роз ме гуфт

به غمزه با من آن بت راز می گفت

Хуши он мурғӣ ки меомад аз он боғ

خوش آن مرغی که می آمد از آن باغ

Кабӯтарро салом боз ме гуфт

کبوتر را سلام باز می گفت

Дили ман маст буду қиссаи дӯст

دل من مست بود و قصه دوست

Гуҳии зонҷому гуҳи з оғоз ме гуфт

گهی زانجام و گه ز آغاز می گفت

зи зулфаш ақл менолид бо чашм

ز زلفش عقل می نالید با چشم

Ҷафои дузд бо ғаммоз ме гуфт

جفای دزد با غماز می گفت

Чу чанг ғам зада дар гиряи хусрав

چو چنگ غم زده در گریه خسرو

Сурӯди ошиқон бо соз ме гуфт

سرود عاشقان با ساز می گفت