Туркии сети бдхўи онкӣ ман дорам сару савдоӣ ӯ

ترکی ست بدخو آنکه من دارم سر و سودای او

Чашмии сети кофар онкӣ шуд ҷону дилами яғмоӣ ӯ

چشمی ست کافر آنکه شد جان و دلم یغمای او

Шаклӣ ба дили пинҳон шуда , болои балои ҷон шуда

شکلی به دل پنهان شده، بالا بلای جان شده

эй сад чу ман қурбон шуда бар қад ва бар болой ӯ

ای صد چو من قربان شده بر قد و بر بالای او

Дил зон сари зулфи ду то зер кулоҳаш карда ҷо

دل زان سر زلف دو تا زیر کلاهش کرده جا

Гар ҷони ман пурсӣ куҷо , инак таҳи як пой ӯ

گر جان من پرسی کجا، اینک ته یک پای او

Зу новак ва аз ман танӣ , зу теғи вази ман гарданӣ

زو ناوک و از من تنی، زو تیغ وز من گردنی

Инаст рой чун манӣ то худ чаҳ бошад рой ӯ

این است رای چون منی تا خود چه باشد رای او

Гар хост баридани серум , зон рафт бар тани ханҷарам

گر خواست بریدن سرم، زان رفت بر تن خنجرم

То вақт мурдан бингарам бории рухи зебоӣ ӯ

تا وقت مردن بنگرم باری رخ زیبای او

Имрӯз дар ҷонами сухан , фардои васлам дар даҳан

امروز در جانم سخن، فردای وصلم در دهن

ӯ дар ғами имрӯзи ман , ман дар ғами фардоӣ ӯ

او در غم امروز من، من در غم فردای او

Тан шуд ба ранҷ омӯхта , дил шуд ба дарди афрӯхта

تن شد به رنج آموخته، دل شد به درد افروخته

Ҷон бо бадани ҳам сӯхта аз оташи савдоӣ ӯ

جان با بدن هم سوخته از آتش سودای او

Ҳар шаби рӯм бо чашмтар онҷо ки буд он сим бар

هر شب روم با چشم تر آنجا که بود آن سیم بر

Гар чаҳ аз ӯ набӯд асар , бории бубинами ҷой ӯ

گر چه از او نبود اثر، باری ببینم جای او

Дар чашми ман он хоки пои гуҳ серума шуд , гуҳи тўтё

در چشم من آن خاک پا گه سرمه شد، گه توتیا

Дармон чашм омад маро , хусрав , ба хоки пой ӯ

درمان چشم آمد مرا، خسرو، به خاک پای او