Хезад чу аз хоби он писар то кас нашавед рӯй ӯ

خیزد چو از خواب آن پسر تا کس نشوید روی او

Кандар хуморам хуш кашад он наргиси ҷодӯӣ ӯ

کاندر خمارم خوش کشد آن نرگس جادوی او

Зингўнаҳ каз ин дидаам хӯн меравад пай дар пай аш

زینگونه کز این دیده ام خون می رود پی در پی اش

Мушкил ки об хуш хӯрд ҳаргиз касе аз ҷӯй ӯ

مشکل که آب خوش خورد هرگز کسی از جوی او

Шамшер дар дастам наед имшаб ба кӯяш май рӯм

شمشیر در دستم نهید امشب به کویش می روم

То хешро бсмл кунам онҷо ки байнам рӯй ӯ

تا خویش را بسمل کنم آنجا که بینم روی او

эй бод , каз вай омадӣ қалбӣ макун каз гулшанам

ای باد، کز وی آمدی قلبی مکن کز گلشنم

Ин нест буии боғу гул , ман мешиносам буи ӯ

این نیست بوی باغ و گل، من می شناسم بوی او

Касро аз он худ нашуд он биўФои сангдил

کس را از آنِ خود نشد آن بیوفای سنگدل

Беҳудаи савдо май пазӣ , хусрав , ба ҷусту ҷӯй ӯ

بیهوده سودا می پزی، خسرو، به جست و جوی او