Ҳар ҷо ки лаб ба хандаи кушояди даҳони ту

هر جا که لب به خنده گشاید دهان تو

Хунобаи ист аз лаб чун нордони ту

خونابه ایست از لب چون ناردان تو

эй баси Аннан ки бар сари кӯй ту шуд зи даст

ای بس عنان که بر سر کوی تو شد ز دست

Каз роҳи ҷавр боз нтобад Аннани ту

کز راه جور باز نتابد عنان تو

Шуд хонимони сабри ҳамаи ғорату хароб

شد خانمان صبر همه غارت و خراب

Аз трктози ғамзаи номеҳрбони ту

از ترکتاز غمزه نامهربان تو

Аз хуии бад чаҳ зулм ки бар мо наме кунӣ

از خوی بد چه ظلم که بر ما نمی کنی

Охир чаҳ кардаам ман мискин аз он ту

آخر چه کرده ام من مسکین از آن تو

Ишқи ту бас ки бар дил хусрав зада сети захм

عشق تو بس که بر دل خسرو زده ست زخم

Гиреҳаст умеди зистанами ҳам ба ҷони ту

گره است امید زیستنم هم به جان تو