Гар бода мехӯрам ба сари ман хумори ту

گر باده می خورم به سر من خمار تو

Вар дар чамани рӯм ба дилами хорхори ту

ور در چمن روم به دلم خارخار تو

Хӯн шуд зи нолшми ҷигари санг ва ҳамчунон

خون شد ز نالشم جگر سنگ و همچنان

Бо санги хештани дил бо устувори ту

با سنگ خویشتن دل با استوار تو

Аз дидан ту масту харобами тамоми рӯз

از دیدن تو مست و خرابم تمام روز

Ҷон мекунам тамоми шаби андари хумори ту

جان می کنم تمام شب اندر خمار تو

Беруни ҷаҳони саманд ки пешат ба сад ҳавас

بیرون جهان سمند که پیشت به صد هوس

Мурдан ба пой хештан ояд шикори ту

مردن به پای خویشتن آید شکار تو

Дили ротби ғами ту чу беман наме хӯрд

دل راتب غم تو چو بی من نمی خورد

Шармандаи дилами ману дили шармсори ту

شرمنده دلم من و دل شرمسار تو

Умрам ба ёрии саги кӯй ту шуд ба сар

عمرم به یاری سگ کوی تو شد به سر

Рӯзӣ нагуфтяш ки чигуна сети ёри ту

روزی نگفتیش که چگونه ست یار تو

Доғ ту дорам ар накунам хидматӣ дигар

داغ تو دارم ار نکنم خدمتی دگر

Кам зонка бо замин барам ин ёдгори ту

کم زانکه با زمین برم این یادگار تو

Баҳри кадоми рӯз буд ақлу ҷону дил

بهر کدام روز بود عقل و جان و دل

Гар ин матоъ харҷ нагардад ба кори ту

گر این متاع خرج نگردد به کار تو

Сад пора шуд чу ғунчаи дили хусрав ва ҳануз

صد پاره شد چو غنچه دل خسرو و هنوز

Бории гулии кашфати маро дар баҳори ту

باری گلی کشفت مرا در بهار تو