Имшаб , эй бод , яке ҷониби он бустони шӯ

امشب ای باد، یکی جانب آن بستان شو

Сари он зулф парешон куну машки афшони шӯ

سر آن زلف پریشان کن و مشک افشان شو

Ман ки зон буи шавам кушта ва хоҳӣ биравам

من که زآن بوی شوم کشته و خواهی بروم

Аз паии буи дигар ҷониби он бустони шӯ

از پی بوی دگر جانب آن بستان شو

Чун шудӣ , эй дили бдхў , ки намаваддат ин роҳ

چون شدی، ای دل بدخو، که نمودت این راه

Ки бар он саркаши худкома ва бе сомони шӯ ?

که بر آن سرکش خودکامه و بی سامان شو؟

Ташнаи хӯни дили мости ду чашми мастат

تشنه خون دل ماست دو چشم مستت

Ҳар дам , эй дидаи ман , соқии он мисатони шӯ

هر دم، ای دیده من، ساقی آن مستان شو

Снмо , рафт чу ҷонам ба ғамат Лутфӣ кун

صنما، رفت چو جانم به غمت لطفی کن

То шавам зиндаи зи сар , ҳам ту дарин тани ҷони шӯ

تا شوم زنده ز سر، هم تو درین تن جان شو

Ҳама дар маҷлис шоҳон натавон хӯрд кабоб

همه در مجلس شاهان نتوان خورد کباب

Яке шабӣ бар ҷигари сӯхтаи ҳам меҳмони шӯ

یک شبی بر جگر سوخته هم مهمان شو

Орзӯ дорам комии зи лабати як рӯзӣ

آرزو دارم کامی ز لبت یک روزی

То магари гӯйӣ ки ғоратгари хузистони шӯ

تا مگر گویی که غارتگر خوزستان شو

Рукни дайни осифи сонии ҳасани он каш ба дуо

رکن دین آصف ثانی حسن آن کش به دعا

Осмон гуфт ки фармони даҳ чори арқони шӯ

آسمان گفت که فرمانده چار ارکان شو

Гар ҳамеи хоҳӣ дар дидаи кашандати хубон

گر همی خواهی در دیده کشندت خوبان

Гуфт хусраваст ки хок дар хусрави хони шӯ

گفتِ خسروست که خاک در خسرو خان شو