Дилам дар ишқ ҷонон гашта пора

دلم در عشق جانان گشته پاره

Диласт он шӯхро ё санги хора

دل است آن شوخ را یا سنگ خاره

Шабонгоҳи ту бар ма пора омад

شبانگاه تو بر مه پاره آمد

Маро дар дили ғами он моҳи пора

مرا در دل غم آن ماه پاره

Канори худ наме байнами зи гиря

کنار خود نمی بینم ز گریه

Ки натавон дид дарёро канора

که نتوان دید دریا را کناره

Чу бикшодам ба гиряи чашми дарбор

چو بگشادم به گریه چشم دربار

Кушоди абрӯ , пдпд омад ситора

گشاد ابرو، پدپد آمد ستاره

Ду бӯсам дод дӯш ва то ба имрӯз

دو بوسم داد دوش و تا به امروز

Харобам зон шароби масти кора

خرابم زان شراب مست کاره

Ману мастӣу бадномӣу зини пас

من و مستی و بدنامی و زین پس

Сегон расвоу Тифлон дар назора

سگان رسوا و طفلان در نظاره

Ба ишқам чора фармойанд ёрон

به عشقم چاره فرمایند یاران

Вале бо ёр бефармон чаҳ чора

ولی با یار بی فرمان چه چاره

Нигоро , бугсалони сари риштаи худ

نگارا، بگسلان سر رشته خود

Ки натавон дӯхт ин дилҳои пора

که نتوان دوخت این دلهای پاره

Агар хӯн хӯрд хоҳӣ , шева бигзор

اگر خون خورد خواهی، شیوه بگذار

Ки хусрав нест Тифли ширхора

که خسرو نیست طفل شیرخواره