эй деҳлӣ вае батон сода
ای دهلی و ای بتان ساده
Пги бастау ҷӣраи каҷи ниҳода
پگ بسته و جیره کج نهاده
Хӯн хӯрданашон ба ошкорист
خون خوردنشان به آشکاریست
Гар чаҳ ба ниҳон хуранд бода
گر چه به نهان خورند باده
Фармон накунанд , аз онкӣ ҳастанд
فرمان نکنند، از آنکه هستند
Аз ғояти нози номродаҳ
از غایت ناز نامراده
Наздики дилии чунон ки дил ро
نزدیک دلی چنان که دل را
Бардошта гӯшае ниҳода
برداشته گوشه ای نهاده
Ҷое ки ба раҳ кунанд гулгашт
جایی که به ره کنند گلگشت
Дар кӯчаи дамади гули пиёда
در کوچه دمد گل پیاده
Осеб сабо расед бар дӯш
آسیب صبا رسید بر دوش
Дсторчаҳ бар замини фитода
دستارچه بر زمین فتاده
Шан дар раҳу ошиқон ба дунбол
شان در ره و عاشقان به دنبال
Хунобаи зи дидагони кушода
خونابه ز دیدگان گشاده
Эшон ҳамаи боди ҳасан дар сар
ایشان همه باد حسن در سر
Инҳо ҳамаи дил ба бод дода
اینها همه دل به باد داده
Хуршед параст шуд дили мо
خورشید پرست شد دل ما
Зини ҳндўкони шӯхи сода
زین هندوکان شوخ ساده
Карданд марои харобу сармаст
کردند مرا خراب و سرمست
Ҳндўбчгони поки зода
هندوبچگان پاک زاده
Барбаста ба мӯишон чу мрғўл
بربسته به مویشان چو مرغول
Хусрав чу сегӣ дар қаллода
خسرو چو سگی در قلاده