Ҳама шаб равад раҳеи рӯ ба раҳ сабо нишаста

همه شب رود رهی رو به ره صبا نشسته

Ҳамаи кас ба хоби роҳат , ман мубтало нишаста

همه کس به خواب راحت، من مبتلا نشسته

Ғаразии варои имкон чаҳ хаёл фосидаст ин

غرضی ورای امکان چه خیال فاسد است این

Ҳуши ҷамоли султон ба дил гадо нишаста

هوش جمال سلطان به دل گدا نشسته

Нафасии фурӯи набардам ки наанда ту хӯрдам

نفسی فرو نبردم که نه انده تو خوردم

Ту бигӯ ки чун зем ман ба дар ҳаво нишаста

تو بگو که چون زیم من به در هوا نشسته

Ту дар ойу ғамзае зан ки ниҳанд пеши бути сар

تو در آی و غمزه ای زن که نهند پیش بت سر

Ба сетонае ки бошад саф порсо нишаста

به ستانه ای که باشد صف پارسا نشسته

Бабр , эй дили асирон , ба куҷои гурезам аз ту

ببر، ای دل اسیران، به کجا گریزم از تو

Ба ҳаволии ду чашмати ҳашам бало нишаста

به حوالی دو چشمت حشم بلا نشسته

Ҳамаи шаби сабо ба бӯят , ман сӯхта чаҳ гӯям ?

همه شب صبا به بویت، من سوخته چه گویم؟

Ки чҳост дар дили ман зи дам сабо нишаста

که چهاست در دل من ز دم صبا نشسته

Ту зи нолаи ман аз ман сазад ар ҷудои нишинӣ

تو ز ناله من از من سزد ار جدا نشینی

Ки зи дасти хеши ман ҳам зи худам ҷудо нишаста

که ز دست خویش من هم ز خودم جدا نشسته

Агараст расми хубон ки ба сар шаванд розӣ

اگرست رسم خوبان که به سر شوند راضی

Манам ин ки андарин раҳ ба раҳ ризо нишаста

منم این که اندرین ره به ره رضا نشسته

Сари кӯии тести хусрави шабу рӯз , чун кунам ман

سر کوی تست خسرو شب و روز، چون کنم من

Ки туам намегузорӣ нафасӣ ба мо нишаста

که توام نمی گذاری نفسی به ما نشسته