Маи ман хароби гаштами зи рахт ба як назора

مه من خراب گشتم ز رخت به یک نظاره

Назарии зи ту ъФооллаҳ чаҳ майаст мсткораҳ

نظری ز تو عفاالله چه می است مستکاره

Ба чисонати сайри байнам ки ҳам аз нахуст дидан

به چسانت سیر بینم که هم از نخست دیدن

Шавам аз худ ва наёрам ки бубинамати дубора

شوم از خود و نیارم که ببینمت دوباره

Ҳавасам буд ки дидаи зи ҳамаи ситонам ва пас

هوسم بود که دیده ز همه ستانم و پس

Ба ҳазор дидаи шабҳо ба рахт кунам назора

به هزار دیده شبها به رخت کنم نظاره

Чу рӯй ба гашти майдони дили ошиқон буд гӯ

چو روی به گشت میدان دل عاشقان بود گو

Ки зи лаъли бодпоити ҷаҳди оташини шарора

که ز لعل بادپایت جهد آتشین شراره

Ту ба раҳи равону халқӣ ба ҳалоки монда ҳар сӯ

تو به ره روان و خلقی به هلاک مانده هر سو

Чаҳ ғами оби тундравро зи харобии канора

چه غم آب تندرو را ز خرابی کناره

Сари он ду чашми гирдам ки чу ҳиндӯони раҳзан

سر آن دو چشم گردم که چو هندوان رهزن

Ҳамаро зи нӯк мижгон зада бар ҷигари канора

همه را ز نوک مژگان زده بر جگر کناره

Чу занами дами айёрии таҳи он баланди айвон

چو زنم دم عیاری ته آن بلند ایوان

Ки ба кангар ҷалолаш нарасад каманди чора

که به کنگر جلالش نرسد کمند چاره

Мшмр , ҳаким , толеъ чу зи рӯзи бади бгрим

مشمر، حکیم، طالع چو ز روز بد بگریم

Ки ман об хуш нахурдам ба шумори ин ситора

که من آب خوش نخوردم به شمار این ستاره

Чу з даст рафт хусрави раги ҷони макаши зи дасташ

چو ز دست رفت خسرو رگ جان مکش ز دستش

Ки ба ришта дӯхт натавон ҷгарӣ ки гашти пора

که به رشته دوخت نتوان جگری که گشت پاره