эй сабо , аз зулф ӯ бандӣ бихоҳ

ای صبا، از زلف او بندی بخواه

Орият аз лаъл ӯ қандӣ бихоҳ

عاریت از لعل او قندی بخواه

Чун лаб мегаван бёлоиди з май

چون لب میگون بیالاید ز می

Чошнӣ аз лаъл ӯ қандӣ бихоҳ

چاشنی از لعل او قندی بخواه

Пора шуд пероҳани ҷон аз ғамаш

پاره شد پیراهن جان از غمش

Зон лаби ҷони бахш пайвандӣ бихоҳ

زان لب جان بخش پیوندی بخواه

эй ки май гӯйӣ « қаноат кун ба ҳиҷр »

ای که می گویی «قناعت کن به هجر»

Рӯи қаноатро з хурсандӣ бихоҳ

رو قناعت را ز خرسندی بخواه

зи оташи дили дафтар сабрам бсухт

ز آتش دل دفتر صبرم بسوخت

Насахт ӯ аз хирадмандӣ бихоҳ

نسخت او از خردمندی بخواه

Навбати васлаш агар пайваста нест

نوبت وصلش اگر پیوسته نیست

Гар туоне хости як чанде бихоҳ

گر توانی خواست یک چندی بخواه

Ҳаст васлаш бо худовандони бахт

هست وصلش با خداوندان بخت

Хсрўо , бахт аз худовандӣ бихоҳ

خسروا، بخت از خداوندی بخواه