Ҳар шаб аз савдои он зулфи сиёҳ

هر شب از سودای آن زلف سیاه

Бигузаронам аз фалаки ман дӯди оҳ

بگذرانم از فلک من دود آه

Гар кунӣ даъвии хӯбӣ , ме расад

گر کنی دعوی خوبی، می رسد

Шоҳидони дории ду рух чун меҳру моҳ

شاهدان داری دو رخ چون مهر و ماه

Моҳро бо абрӯят нисбат кунам

ماه را با ابرویت نسبت کنم

Шармсорӣ чун набинам зини гуноҳ

شرمساری چون نبینم زین گناه

Хӯни чандини сӯхта дар гарданаш

خون چندین سوخته در گردنش

Онкӣ номаш кардае зулфи сиёҳ

آنکه نامش کرده ای زلف سیاه

Малики дили малик ту шуд , эй шоҳи ҳасан

ملک دل ملک تو شد، ای شاه حسن

Комрон биншин ба садри боргоҳ

کامران بنشین به صدر بارگاه

Хусраваши хлўтгаҳи дидори сохт

خسروش خلوتگه دیدار ساخت

Дидаро чун дид равшани ҷойгоҳ

دیده را چون دید روشن جایگاه