Аз лаб ӯ , эй хаёл , нақли лаби мо мада

از لب او، ای خیال، نقل لب ما مده

Мурғи хски хораро пистау хурмои мада

مرغ خسک خواره را پسته و خرما مده

Ман ки ба номаш кунам васф ҷамолаш бигӯ

من که به نامش کنم وصف جمالش بگو

Ғарқи яке қатраро ғӯтаи дарёи мада

غرق یکی قطره را غوطه دریا مده

Ринди хроботим меба суфолем расон

رند خراباتیم می به سفالم رسان

Дрдкши куҳнаро ҷоми мусаффои мада

دردکش کهنه را جام مصفا مده

Гар гузарӣ , эй сабо , аз пеш чашм биор

گر گذری، ای صبا، از پیش چشم بیار

Хокӣ аз он по вале бӯса ба он пои мада

خاکی از آن پا ولی بوسه به آن پا مده

То ки зайд бо мродкши ту навозиш кунӣ

تا که زید با مرادکش تو نوازش کنی

Куштаи имрӯзро ваъдаи фардои мада

کشته امروز را وعده فردا مده

Дил ки маро бсухта сети омада дар зулфи ту

دل که مرا بسوخته ست آمده در زلف تو

То ки насузад чу ман , пеши худаш ҷои мада

تا که نسوزد چو من، پیش خودش جا مده

Баҳри туам май кашанд , ҳадяи ман рӯй ту

بهر توام می کشند، هدیه من روی تو

Ҷилва ба ошиқ бидиҳ , ҳадя бидиҳ ё мада

جلوه به عاشق بده، هدیه بده یا مده

Ҷаври ту хуштар з дод назд дилии кӯ дил аст

جور تو خوش تر ز داد نزد دلی کو دل است

Гар ба ҷафои ҷони диҳем , дод дили мо мада

گر به جفا جان دهیم، داد دل ما مده

Ҷону дил хусраваст дар раҳи савдои ту

جان و دل خسرو است در ره سودای تو

Ҳар чаҳ барии хуши бабр , қимати колои мада

هر چه بری خوش ببر، قیمت کالا مده