Аз бас ки рехти чашмами баҳри ту хӯни тира

از بس که ریخت چشمم بهر تو خون تیره

Кам монад баҳри гиря дар чашми ман захира

کم ماند بهر گریه در چشم من ذخیره

Чашми мқомри ту аз баси дағо ки дорад

چشم مقامر تو از بس دغا که دارد

Молидаа сабри моро ҳамчун сФўФи зера

مالیده صبر ما را همچون سفوف زیره

эй ман ғуломи он лаби конро агар чаҳ бинад

ای من غلام آن لب کان را اگر چه بیند

Пари гумшудаи фиришта ҳамчун магас ба шира

پر گمشده فرشته همچون مگس به شیره

Обод бар ту , ҷоно , каз куштани азизон

آباد بر تو، جانا، کز کشتن عزیزان

Ваа кӯ хароб карда ободи сад хзираҳ

وه کو خراب کرده آباد صد خضیره

Аз офтоб дидангар чашм хира гардад

از آفتاب دیدن گر چشم خیره گردد

Шуд офтоби чашмам аз дидан ту хира

شد آفتاب چشمم از دیدن تو خیره

Гар шанем бар оташ гӯйӣ нишинам ӯ ро

گر شانیم بر آتش گویی نشینم او را

Фарзам буд нишастан дар қъдаҳи ахира

فرضم بود نشستن در قعده اخیره

Афганда рӯзи бахтами сояи барин шаби ман

افگنده روز بختم سایه برین شب من

Варна шабами чунин ҳам набӯд сиёҳу тира

ورنه شبم چنین هم نبود سیاه و تیره

Ин нолаҳои зорам бишунид , гуфт « хусрав

این ناله های زارم بشنید، گفت «خسرو

зи он ту нестам ман заҳмати мубину ҳираҳ »

ز آن تو نیستم من زحمت مبین و حیره »