эй ишқати оташӣ ба ҳамаи шаҳри дрздаҳ

ای عشقت آتشی به همه شهر درزده

Ва он оташ аз дарунаи ман шуъла бар зада

و آن آتش از درونه من شعله بر زده

Ҳар рӯзи чашми масти ту дар корвони сабр

هر روز چشم مست تو در کاروان صبر

Берун кашида теғу раҳи хоб ва хур зада

بیرون کشیده تیغ و ره خواب و خور زده

Мижгони ту ба ҳар задани чашми баҳри қатл

مژگان تو به هر زدن چشم بهر قتل

Оростаи ду лашкар ва бар икдгр зада

آراسته دو لشکر و بر یکدگر زده

Ҳар тир каз ишорати ту рост карда чашм

هر تیر کز اشارت تو راست کرده چشم

Он тир рост карда маро бар ҷигар зада

آن تیر راست کرده مرا بر جگر زده

Лаб ту макун ба посухи талху марои макаш

لب تو مکن به پاسخ تلخ و مرا مکش

Зон лаъл об кардау андар шукр зада

زان لعل آب کرده و اندر شکر زده

Неи чашм ту зада сети марои тир , балки ҳаст

نی چشم تو زده ست مرا تیر، بلکه هست

Ҳам чашми ман марои зи кушод назар зада

هم چشم من مرا ز گشاد نظر زده

Инак зи чашми ман ба ту омад ба мстғос

اینک ز چشم من به تو آمد به مستغاث

Хӯни ҷигар ба домани ту даст тар зада

خون جگر به دامن تو دست تر زده

Чун шонаи ту мондаам аз дасти мӯии ту

چون شانه تو مانده ام از دست موی تو

Пое ба гул бимонадау дастӣ ба сар зада

پایی به گل بمانده و دستی به سر زده

Дил бар гирифта аз ту чаро нашканад дилам ?

دل بر گرفته از تو چرا نشکند دلم؟

Чун санги баргирифтае ва бар гуҳар зада

چون سنگ برگرفته ای و بر گهر زده

Ту теғи ҷавр бар сари ман май занӣ ва ман

تو تیغ جور بر سر من می زنی و من

Оем ҳаме ба кӯии ту ҳар рӯз сар зада

آیم همی به کوی تو هر روز سر زده

Ҳар шаб зада зи ҷаври ту хусрави ҳазор оҳ

هر شب زده ز جور تو خسرو هزار آه

Ҳар чанд гуфта беш мазан , бештар зада

هر چند گفته بیش مزن، بیشتر زده