Биёи шабӣ бар ман сархуш аз шароб шуда

بیا شبی بر من سرخوش از شراب شده

Ки баҳри нақл ту дорам дилии кабоб шуда

که بهر نقل تو دارم دلی کباب شده

Хароб карда ҳамаи оқилони олам ро

خراب کرده همه عاقلان عالم را

Хислат чу ҳар сари ма бар сари шароб шуда

خصلت چو هر سر مه بر سر شراب شده

Шабаст зулфи ту иксў шудаи зи рух , май нӯш

شب است زلف تو یکسو شده ز رخ، می نوش

Кунун ки абри кушодаи сету моҳтоб шуда

کنون که ابر گشاده ست و ماهتاب شده

Вафо макун ки буд айби хубрӯён ро

وفا مکن که بود عیب خوبرویان را

Ки ҷон дӯст гузоранд то хароб шуда

که جان دوست گذارند تا خراب شده

Биҳишт рӯй ту бодо ҳамеша хуш , ҳар чанд

بهشت روی تو بادا همیشه خوش، هر چند

Ки ҳаст баҳри ман он дӯзахи азоб шуда

که هست بهر من آن دوزخ عذاب شده

Дар об карда зи сӯзи офтоби худро ғарқ

در آب کرده ز سوز آفتاب خود را غرق

Рахт чу ғарқи хуй аз туфи офтоб шуда

رخت چو غرق خوی از تف آفتاب شده

Басони Тифл каз овози хуш ба хоб шавад

بسان طفل کز آواز خوش به خواب شود

зи оҳу нолаи ман бахти ман ба хароб шуда

ز آه و ناله من بخت من به خراب شده

Ман аз ту бода талаб карда ва ту бо дашном

من از تو باده طلب کرده و تو با دشنام

Ҷавоб дода ва ман масти он ҷавоб шуда

جواب داده و من مست آن جواب شده

Магӯ ки гиря хӯн несташ зи даврии ман

مگو که گریه خون نیستش ز دوری من

Чунин ки аз ғами ту хӯни хусрави об шуда

چنین که از غم تو خون خسرو آب شده