Расед вақт ки ҳар рӯзи бомдоди пгаҳ

رسید وقت که هر روز بامداد پگه

Хӯрем бода ва бар рӯй гул кунем нигаҳ

خوریم باده و بر روی گل کنیم نگه

зи шохи як тан сарваст ва сад ҳазор қабо

ز شاخ یک تن سرو است و صد هزار قبا

зи лолаи як сар кӯҳаст ва сад ҳазор калла

ز لاله یک سر کوه است و صد هزار کله

Кулоҳи лола ки лаъласт , агар ту бишносӣ

کلاه لاله که لعل است، اگر تو بشناسی

Намӯнае магараши доғ кӣнааст сияҳ

نمونه ای مگرش داغ کینه است سیه

Чу аз киришма биёрост чашмро наргис

چو از کرشمه بیاراست چشم را نرگس

Бидид булбулу гуфтани алейк айни аллоҳ

بدید بلبل و گفتن علیک عین الله

Дамид гул ба раҳи некӯону гул дар боғ

دمید گل به ره نیکوان و گل در باغ

Равон шуданду ббрднди диҷларо аз раҳ

روان شدند و ببردند دجله را از ره

Ҳазор соли хушӣ беш дорад андари умр

هزار سال خوشی بیش دارد اندر عمر

Агар чаҳ муддати умр гуласт рӯзии даҳ

اگر چه مدت عمر گل است روزی ده

Кунун ба боғу лаби ҷӯии хайма бояд зад

کنون به باغ و لب جوی خیمه باید زد

Хуши он ҳубоб ки баробар мезанад харгаҳ

خوش آن حباب که برابر می زند خرگه

Куҷост соқии нўхизи содаи рӯ ки зи шарм

کجاست ساقی نوخیز ساده رو که ز شرم

Нигаҳ кунад ба замин чун дарав кунем нигаҳ

نگه کند به زمین چون درو کنیم نگه

Маранҷ , соқӣ , агар чашми ман ба рӯй ту нест

مرنج، ساقی، اگر چشم من به روی تو نیست

Ки ҳаст дидаи ман зери пои ҳамчуи тӯша

که هست دیده من زیر پای همچو توشه