Ба кӯии ақли Марв ,гар ба ишваи барадии роҳ

به کوی عقل مرو، گر به عشوه بردی راه

Вагар зи ақли гузаштӣ , бигӯӣ бисмии аллоҳ

وگر ز عقل گذشتی، بگوی بسم الله

Ҳазор бор ба гӯш дилам расед аз ғайб

هزار بار به گوش دلم رسید از غیب

Ки ишваи роҳнмоисту ақли монеъи роҳ

که عشوه راهنمایست و عقل مانع راه

Вагар ба силсилаи ишқи мубтало шуда Эй

وگر به سلسله عشق مبتلا شده ای

Бирав ба майкадаи вази пери дайри ҳиммати хоҳ

برو به میکده وز پیر دیر همت خواه

Ба як пиёла раҳанд зи банди ақли туро

به یک پیاله رهاند ز بند عقل ترا

Ман озмудаам ар нашнавӣ , маро чаҳ гуноҳ

من آزموده ام ار نشنوی، مرا چه گناه

Биё ба маҷлиси риндон ва бар кафи соқӣ

بیا به مجلس رندان و بر کف ساقی

Қирони чашмаи хуршеди байн ба як шабаҳи моҳ

قران چشمه خورشید بین به یک شبه ماه

Мҷуи мҷуи қадаҳи бода дар ҷаҳон , хусрав

مجو مجو قدح باده در جهان، خسرو

Ки оби булҳавасони рехти ҳуби мансабу чоҳ

که آب بوالهوسان ریخت حب منصب و چاه