Маӣ дар омада ва дар даруна ҷо карда

مهی در آمده و در درونه جا کرده

Бирафта ҷон ва ба ту ҷои худ раҳо карда

برفته جان و به تو جای خود رها کرده

Чаҳ чашмҳо ки ба раҳ монад баҳр омаданат

چه چشمها که به ره ماند بهر آمدنت

Чаҳ дидаҳо ки саманди ту зер по карда

چه دیده ها که سمند تو زیر پا کرده

Набӯд қимати Юсуфи зи ҳафдаҳи қалби фузун

نبود قیمت یوسف ز هفده قلب فزون

Ҳазор ҷонати фузуни Юсуфон баҳо карда

هزار جانت فزون یوسفان بها کرده

Нъўзболлаҳ гӯям ки пеши чашми ту бод

نعوذبالله گویم که پیش چشم تو باد

Ҳар ончии чашми ту бар рӯзгор мо карда

هر آنچه چشم تو بر روزگار ما کرده

Хаёлати омада ҳар дами зи баҳри куштани ман

خیالت آمده هر دم ز بهر کشتن من

Давидаи гиряи ман пеш ва марҳабо карда

دویده گریه من پیش و مرحبا کرده

Напурсад аз ту касегар чаҳ аз киришмау ноз

نپرسد از تو کسی گر چه از کرشمه و ناز

Қисос мекунӣ ва бар гуноҳи нокарда

قصاص می کنی و بر گناه ناکرده

Маро ба сояи болои худ яке бинавоз

مرا به سایه بالای خود یکی بنواز

Ки сарв низ гуҳии соя бар гё карда

که سرو نیز گهی سایه بر گیا کرده

Ту хираи дӣдании ман нигар ки ҳар борӣ

تو خیره دیدنی من نگر که هر باری

Ғубори хинги ман дрўизаҳ аз сабо карда

غبار خنگ من درویزه از صبا کرده

Ба ҷони хазидаи дилам аз ту бӯсаҳо , ваон ро

به جان خزیده دلم از تو بوسه ها، وان را

Захираи баҳри замини бӯс подшо карда

ذخیره بهر زمین بوس پادشا کرده

Дуои хусрави ҷуз дидани ҷамол ту нест

دعای خسرو جز دیدن جمال تو نیست

Ба пеши дидаи худ ҳар куҷо дуо карда

به پیش دیده خود هر کجا دعا کرده