Макаш ба нози маро , эй ба нози парварда

مکش به ناز مرا، ای به ناز پرورده

Марези хӯни мусулмон ба ҷурми нокарда

مریز خون مسلمان به جرم ناکرده

Маро бикушт лаби ҷони ситони ту , ҳар чанд

مرا بکشت لب جان ستان تو، هر چند

Муфарраҳии сет ба оби ҳаёти парварда

مفرحی ست به آب حیات پرورده

Бубахш қандӣ аз он лаб ки пеш аз он номид

ببخش قندی از آن لب که پیش از آن نامید

Ҳам аз хаёли лабат вом кардаам хӯрда

هم از خیال لبت وام کرده ام خورده

Битарс аз ончӣ ба шаб ё ба хоб карда дароз

بترس از آنچه به شب یا به خواب کرده دراز

Ҳазор кас ба дуои дсбҳои бароварда

هزار کس به دعا دسبها برآورده

Даридаи пардаи дилро фироқу ҷон раҳ ёфт

دریده پرده دل را فراق و جان ره یافت

Ҳануз чанд кунам пеши мардумони парда

هنوز چند کنم پیش مردمان پرده

Бидон ки ман зи шабихуни ҳиҷр ҷон набарам

بدان که من ز شبیخون هجر جان نبرم

Чунин ки сабри ман овораи гашт дар парда

چنین که صبر من آواره گشت در پرده

Чаҳ ҷои панду насиҳат чу ман з даст шудам

چه جای پند و نصیحت چو من ز دست شدم

Чаҳ суди наъли зар акнӯн ки ланг шуд зарда

چه سود نعل زر اکنون که لنگ شد زرده

Барор як нафас , эй субҳи тира , рӯзи умед

برآر یک نفس، ای صبح تیره، روز امید

Магар сифед шавад ин шаб сияҳ чарада

مگر سفید شود این شب سیه چرده

Ба сар чигуна баради роҳи хусрави мискин

به سر چگونه برد راه خسرو مسکین

Заъифи мӯрӣу бори фироқи сад мурда

ضعیف موری و بار فراق صد مرده