Дар авсофи худ ақлро раҳи мада
در اوصاف خود عقل را ره مده
Биҳишти баринро ба аблаҳи мада
بهشت برین را به ابله مده
Ҷаҳони маст ва девона кардӣ ба зулф
جهان مست و دیوانه کردی به زلف
Насимӣ ба боди саҳаргаҳи мада
نسیمی به باد سحرگه مده
Ғам ошиқон бишинав , аммо ба ноз
غم عاشقان بشنو، اما به ناز
Ҷавоби сухани гуҳи даҳу гуҳи мада
جواب سخن گه ده و گه مده
Чгўим ба ту рози пинҳони хеш
چگویم به تو راز پنهان خویش
Худаш бишинаву сӯии худ раҳи мада
خودش بشنو و سوی خود ره مده
Гар инсоф , ҷӯяд дили золимам
گر انصاف، جوید دل ظالمم
Мадаи ҳеҷаш инсоф , валлоҳи мада
مده هیچش انصاف، والله مده
Занах май намое ва хӯн ме хӯрам
زنخ می نمایی و خون می خورم
Чунин шарбатами зончнон чаҳ мада
چنین شربتم زانچنان چه مده
Рақиб ар кашад хусрави хаста ро
رقیب ار کشد خسرو خسته را
Забонро дар он рухсат « на » мада
زبان را در آن رخصت «نه » مده