эй дарди бидрди дилам , тороҷ пинҳон карда Эй
ای درد بیدرد دلم، تاراج پنهان کرده ای
ё ҷони баҳами берун рӯй кором дар ҷон карда Эй
یا جان بهم بیرون روی کآرام در جان کرده ای
Дар ҳайратам то ҳар шабӣ чун хоб меояд туро
در حیرتم تا هر شبی چون خواب می آید ترا
Зинсон ки дар ҳар гӯшае сад дил парешон карда Эй
زینسان که در هر گوشه ای صد دل پریشان کرده ای
Фитнаи дамӣ дар аҳди ту бекор нанишинад ҳаме
فتنه دمی در عهد تو بیکار ننشیند همی
Аз нақди ҷонҳо лоҷарами муздаш фаровон карда Эй
از نقد جان ها لاجرم مزدش فراوان کرده ای
Даии чашмро фармӯдае гуҳи гуҳи назар дар куштагон
دی چشم را فرموده ای گه گه نظر در کشتگان
Гар дар пазиради ӣнқадар , габрӣ мусулмон карда Эй
گر در پذیرد اینقدر، گبری مسلمان کرده ای
Ту маст ва дилҳо бар дарат гашта равон аз ҳар тараф
تو مست و دلها بر درت گشته روان از هر طرف
Дар чори бозори балои нархи дил арзон карда Эй
در چار بازار بلا نرخ دل ارزان کرده ای
Гуфтӣ надонам бе сабаби ғамгин чаҳ медорад маро ?
گفتی ندانم بی سبب غمگین چه می دارد مرا؟
Ман ошкоро гӯямат хӯнҳо ки пинҳон карда Эй
من آشکارا گویمت خونها که پنهان کرده ای
Аз некӯони касро набӯд ин марҳамат бар ошиқон
از نیکوان کس را نبود این مرحمت بر عاشقان
Обод бар ту каз ситами сад хона вайрон карда Эй
آباد بر تو کز ستم صد خانه ویران کرده ای
Донам ки натавонӣ вафо , лбки андаки андак хуй кун
دانم که نتوانی وفا، لبک اندک اندک خوی کن
Конч аз ҷФокорӣ буд чндонкаҳ битавон , карда Эй
کانچ از جفاکاری بود چندانکه بتوان، کرده ای
Дил дар гулии бандам , вале гул нест чун ту , чун кунам ?
دل در گلی بندم، ولی گل نیست چون تو، چون کنم؟
Охири ту ҳам вақте гузари сӯй гулистон карда Эй
آخر تو هم وقتی گذر سوی گلستان کرده ای
Дар пеши зулфу холи ту хӯни ҷигар май рехтам
در پیش زلف و خال تو خون جگر می ریختم
Дил гуфт кин ҳам , хсрўо , шабҳои ҳиҷрон карда Эй
دل گفت کاین هم، خسروا، شبهای هجران کرده ای