эй ки чашми ман ба рӯй хеш равшан карда Эй
ای که چشم من به روی خویش روشن کردهای
Андари охўши хуш казон рӯи хона гулшан карда Эй
اندر آخوش خوش کزان رو خانه گلشن کردهای
Сад дил вайронаст дар ҳар тори пероҳани туро
صد دل ویران است در هر تار پیراهن ترا
Ту , чунин нозук , чаҳ тораст инки бар тан кардае ?
تو، چنین نازک، چه تار است اینکه بر تن کردهای؟
Ту ҳамаи тани мояи шодӣу ҷонами пари зи ғам
تو همه تن مایه شادی و جانم پر ز غم
Ҷони ман , ваа инчунин ҷое чаҳ маскан кардае ?
جان من، وه اینچنین جایی چه مسکن کردهای؟
Ҷилва кардӣ бар ман аз рух то равон шуд хӯни зи чашм
جلوه کردی بر من از رخ تا روان شد خون ز چشم
Ёрб ояд пеши чашмати ончӣ бо ман карда Эй
یارب آید پیش چشمت آنچه با من کردهای
Теғи зан бар гардани ман , хӯни ман дар гарданат
تیغ زن بر گردن من، خون من در گردنت
Ғам махӯр , чун инчунин хӯни сад ба гардан карда Эй
غم مخور، چون اینچنین خون صد به گردن کردهای
Ҳар шабӣ то рӯз май сӯзами гудозони ҳамчуи шамъ
هر شبی تا روز میسوزم گدازان همچو شمع
Дам ба дам аз сӯзиши ман чилла равшан карда Эй
دم به دم از سوزش من چله روشن کردهای
Дӯст медорам туро бо онкии баҳри хештан
دوست میدارم ترا با آنکه بهر خویشتن
Олимӣ бар хусрави бечора душман карда Эй
عالمی بر خسرو بیچاره دشمن کردهای