эй бод , ҳадиси дилам онҷоаш бигӯе

ای باد، حدیث دلم آنجاش بگویی

Дар гӯшае дар гӯш ба танҳоаш бигӯе

در گوشه ای در گوش به تنهاش بگویی

Аз ҳар нмти онҷои сухании дрФгнӣ , пас

از هر نمط آنجا سخنی درفگنی، پس

Зонгўнаҳ ки донеи сухан моаш бигӯе

زانگونه که دانی سخن ماش بگویی

Аз ғамза ӯ ҳаст ҳамаи шаҳр ба фарёд

از غمزه او هست همه شهر به فریاد

Оҳиста бидон ғамза раъноаш бигӯе

آهسته بدان غمزه رعناش بگویی

Бо домани пари хӯн чу ба бозор фитодам

با دامن پر خون چو به بازار فتادم

Ҳоли мантар доман тарсоаш бигӯе

حال من تر دامن ترساش بگویی

Густохӣ бӯса накунам , лек паёмӣ

گستاخی بوسه نکنم، لیک پیامی

Аз ҳар лаби ман бо каф ҳар пош бигӯе

از هر لب من با کف هر پاش بگویی

Гуфтӣ ки кашад дардат аз номи ту , гӯям

گفتی که کشد دردت از نام تو، گویم

« эй кош бигӯеу зи мо кош бигӯе ! »

«ای کاش بگویی و ز ما کاش بگویی!»

Дод дода ӯем , агар имрӯзи даҳуми ҷон

داد داده اویم، اگر امروز دهم جان

Фардои хабарӣ аз пай фардоаш бигӯе

فردا خبری از پی فرداش بگویی

Чун мурдани ман заҳмати он поши тирзд

چون مردن من زحمت آن پاش تیرزد

Ин чош махонӣ ва ҳамонҷоаш бигӯе

این چاش مخوانی و همانجاش بگویی

Ҳар чанд дили хусрави азуи сӯхт , нахоҳам

هر چند دل خسرو ازو سوخت، نخواهم

Каши ҳеҷ маломат кунӣ , аммоаш бигӯе

کش هیچ ملامت کنی، اماش بگویی