Маро чанд охир аз худ даври дорӣ ?

مرا چند آخر از خود دور داری؟

Диламро дар ҳаму ранҷури дорӣ

دلم را در هم و رنجور داری

Равои дорӣ ки бо он рӯй чу шамъ

روا داری که با آن روی چو شمع

Шаби торики мо бе нури дорӣ

شب تاریک ما بی نور داری

Миёни дорӣ чу занбӯрони кофар

میان داری چو زنبوران کافر

Мижаи кофартар аз занбӯри дорӣ

مژه کافرتر از زنبور داری

з расвоӣ маранҷ , охир маҳол аст

ز رسوایی مرنج، آخر محال است

Ки ошиқ бошӣу мастури дорӣ !

که عاشق باشی و مستور داری!

Бутигар дорӣ , аз фардо миндиш

بتی گر داری، از فردا میندیش

Ки дар хонаи биҳишту ҳури дорӣ

که در خانه بهشت و حور داری

Ту он султони хубоне , нигоро

تو آن سلطان خوبانی، نگارا

Ки ҳамчун фитнаи сад дастури дорӣ

که همچون فتنه صد دستور داری

зи чандон дил ки вайрон карда тест

ز چندان دل که ویران کرده تست

Чаҳ бошадгар яке маъмури дорӣ ?

چه باشد گر یکی معمور داری؟

Чу оташ дар задӣ , бории ҳамин байн

چو آتش در زدی، باری همین بین

Чунин бошад ки худро даври дорӣ

چنین باشد که خود را دور داری

Муъофӣ ,гар наме пурсӣ зи хусрав

معافی، گر نمی پرسی ز خسرو

Ки хӯбӣу дили мағрури дорӣ

که خوبی و دل مغرور داری