Рухсора чаҳ май пӯшӣ , дар кӣна чаҳ мекӯшӣ ?

رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

Ҳоли дили мискинро май доне ва май пӯшӣ

حال دل مسکین را می دانی و می پوشی

Гар нарх ба ҷонсозӣ , вари умри баҳои гӯйӣ

گر نرخ به جان سازی، ور عمر بها گویی

Аз дидаи харидорам ҳар ишва ки бифурӯшӣ

از دیده خریدارم هر عشوه که بفروشی

Гуфтӣ ки з май ҳар дами савдоӣ дилӣ дорам

گفتی که ز می هر دم سودای دلی دارم

То хӯн ки хоҳад буд он бода ки май нӯшӣ

تا خون که خواهد بود آن باده که می نوشی

Аз дарди фироқати ман бимаст ки ҷон бидиҳам

از درد فراقت من بیم است که جان بدهم

Соқии ду се май барда бо доруии беҳӯшӣ

ساقی دو سه می برده با داروی بیهوشی

Шаб рафт , чароғи мо аз сӯз наме шайъанд

شب رفت، چراغ ما از سوز نمی شیند

эй шамъ , ту ҳам донам оташ зада дӯшӣ

ای شمع، تو هم دانم آتش زده دوشی

Зини дида бе фармони хӯн чанд хӯрам охир

زین دیده بی فرمان خون چند خورم آخر

Якбори з сар бигузар , эй сайл ки бар дӯшӣ

یکبار ز سر بگذر، ای سیل که بر دوشی

Гар фитнаи з чашм омад , эй дил , ту чаро Монӣ

گر فتنه ز چشم آمد، ای دل، تو چرا مانی

Вар сӯхта шуд ошиқ , ориф , ту чаро ҷӯшӣ

ور سوخته شد عاشق، عارف، تو چرا جوشی

Ғами басти лабами охир , дарди дили беморон

غم بست لبم آخر، درد دل بیماران

Аз нола шавад вирдаш , зу мурда ба хомӯшӣ

از ناله شود وردش، زو مرده به خاموشی

Гуфтам ки кунам ёдаш то дил ба нишот ояд

گفتم که کنم یادش تا دل به نشاط آید

Чун кор ба ҷон омад , хуши вақти фаромӯшӣ

چون کار به جان آمد، خوش وقت فراموشی

Гар холи биногвашати дили бастад ва мункир шуд

گر خال بناگوشت دل بستد و منکر شد

Бории ту гувоҳии даҳ , эй дар биногвашӣ

باری تو گواهی ده، ای در بناگوشی

Хусрав , зи рух хубон гуфтӣ ки кунам тавба

خسرو، ز رخ خوبان گفتی که کنم توبه

Корӣ ки з ту ноед , беҳуда чаро кӯшӣ ?

کاری که ز تو ناید، بیهوده چرا کوشی؟