эй бардаи дилам ба длстонӣ

ای برده دلم به دلستانی

Ҳам ҷони манӣ ва ҳам ҷаҳонӣ

هم جان منی و هم جهانی

Ҷон меравадам бурун ва ғам нест

جان می رودم برون و غم نیست

Ғам зонаст ки дар миёни ҷонӣ

غم زانست که در میان جانی

Дӯд аз дили ошиқони برارد

دود از دل عاشقان برآرد

Ҳасани ту зи оташи ҷавонӣ

حسن تو ز آتش جوانی

Аз сӯзи ғами ту брнхизм

از سوز غم تو برنخیزم

Бо онкӣ бар оташами нишоне

با آنکه بر آتشم نشانی

Бигушоӣ даҳони хеш то даст

بگشای دهان خویش تا دست

Шӯйем зи оби зиндагонӣ

شوییم ز آب زندگانی

Ҳар шаби манаму хаёли зулфат

هر شب منم و خیال زلفت

Шабҳои дарозу посбонӣ

شبهای دراز و پاسبانی

Ман хоҳам дод ҷон ба ишқат

من خواهم داد جان به عشقت

Ҳар чанд ту қадар он ндонӣ

هر چند تو قدر آن ندانی

Аз дӯстии ту нотавонам

از دوستی تو ناتوانم

эй дӯст , бабр агар туоне

ای دوست، ببر اگر توانی

Хусрав ки бамурд , зинда гардад

خسرو که بمرد، زنده گردد

Гар дам диҳадаш Масеҳи сонӣ

گر دم دهدش مسیح ثانی