эй онкии тамоми ҳам чу моҳӣ

ای آنکه تمام هم چو ماهی

Бо зулф чу чатри подшоҳӣ

با زلف چو چتر پادشاهی

Мардуми з барои нақшу зулфат

مردم ز برای نقش و زلفت

Аз дида бурун кашад сиёҳӣ

از دیده برون کشد سیاهی

Гар хати сиёҳ худ бибинӣ

گر خط سیاه خود ببینی

Бар машки диҳӣ ба хӯни гувоҳӣ

بر مشک دهی به خون گواهی

эй зулфтарат Мароға карда

ای زلف ترت مراغه کرده

Бар рӯй ту чун дар оби моҳӣ

بر روی تو چون در آب ماهی

Охир чаҳ шавадгар аз лаби хеш

آخر چه شود گر از لب خویش

Як бӯса барои ман бихоҳӣ

یک بوسه برای من بخواهی

Аз хусрави хаста рӯ бигардон

از خسرو خسته رو بگردان

Зон рӯ ки тамоми ҳамчуи моҳӣ

زان رو که تمام همچو ماهی