Зинсон ки аз ҳар мӯии худ занҷири сад дил ме кунӣ

زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

Мурдани ҳам аз гесуии худ бар халқ мушкил ме кунӣ

مردن هم از گیسوی خود بر خلق مشکل می کنی

Ҳам ҷону тани мأўои ту , ҳам дидау дили ҷои ту

هم جان و تن مأوای تو، هم دیده و دل جای تو

эй аз ту вайрони хонаҳо ҳар ҷо ки манзил ме кунӣ

ای از تو ویران خانه ها هر جا که منزل می کنی

Беруни мё дар офтоб , озурда м гардад танат

بیرون میا در آفتاب، آزرده می‌گردد تنت

Бо рӯй худ бо рӯй ӯ нусха муқобил ме кунӣ

یا روی خود با روی او نسخه مقابل می کنی

Дилҳо барӣ ва хӯн кунӣ , эй золим , охири раҳматӣ

دلها بری و خون کنی، ای ظالم، آخر رحمتی

Он дил ки хоҳӣ кард хӯни баҳр чаҳ ҳосил ме кунӣ

آن دل که خواهی کرد خون بهر چه حاصل می کنی

Бо хору хаси хок раҳаш кардам ба дида , гуфт чун

با خار و خس خاک رهش کردم به دیده، گفت چون

наменаем аз нанги андарун , хона чаҳ кҳгл ме кунӣ

می نایم از ننگ اندرون، خانه چه کهگل می کنی

Бар ман чаҳ ғамза май занӣ , комд ба лаби ҷонами зи ғам

بر من چه غمزه می زنی، کآمد به لب جانم ز غم

Ин ҷони як дами мондаро баҳр чаҳ бсмл мекунӣ ?

این جان یک دم مانده را بهر چه بسمل می کنی؟

эй пндгў , гар шуд фузун аз хӯрдани хӯни ҷигар

ای پندگو، گر شد فزون از خوردن خون جگر

Чун ман нахоҳам зистан донам чаҳ бар дил ме кунӣ

چون من نخواهم زیستن دانم چه بر دل می کنی

Хоки раҳ худ мекунӣ олӯда аз хӯни касон

خاک ره خود می کنی آلوده از خون کسان

Чун ҳақи чашми мости ин , баҳр чаҳ бсмл мекунӣ ?

چون حق چشم ماست این، بهر چه بسمل می کنی؟

Хусрав ки дар чоҳ занах андозӣу брнориш

خسرو که در چاه زنخ اندازی و برناریش

Ҷодӯаст , пас ӯро нигар , дар чоҳ Бобул мекунӣ ?

جادوست، پس او را نگر، در چاه بابل می کنی؟