Ҷон ба фидоат мекунам , бӯ ки аз он ман шӯй

جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

Мурдаи танӣ ман бибин , кӯш каз он ман шӯй

مرده تنی من ببین، کوش کز آن من شوی

Шуд ба бқини дигарон моҳи тамом рӯй ту

شد به بقین دیگران ماه تمام روی تو

Чашмаи офтоби шӯ ,гар ба гумони ман шӯй

چشمه آفتاب شو، گر به گمان من شوی

Чанд ба чарбии забони ҳамчу чароғ сӯзем

چند به چربی زبان همچو چراغ سوزیم

Сӯхтаи оқибати гуҳии ҳам ба забони ман шӯй

سوخته عاقبت گهی هم به زبان من شوی

Гар ба фиғони ман турои дардисарии сет , бози даҳ

گر به فغان من ترا دردسری ست، باز ده

Нестам он тамаъ ки ту дардастони ман шӯй

نیستم آن طمع که تو دردستان من شوی

Сим бигирам аз ?бирт , гар бикунӣ аноятӣ

سیم بگیرم از برت، گر بکنی عنایتی

Вом бихоҳам аз лабат ,гар ту змони ман шӯй

وام بخواهم از لبت، گر تو ضمان من شوی

Бргзри ду чашми ман коб равонаст дар гузар

برگذر دو چشم من کاب روانست در گذر

Пеш ки ғарқаи ногаҳони зи оби равони ман шӯй

پیش که غرقه ناگهان ز آب روان من شوی

Фитнаи хусравӣ ба рух , паҳлавӣ ман нишин дамӣ

فتنه خسروی به رخ، پهلوی من نشین دمی

Бӯ ки ба чизе аз бало , фитнаи нишони ман шӯй

بو که به چیزی از بلا، فتنه نشان من شوی