Рӯз наврӯзасту соқии ҷом саҳбо барграфт

روز نوروزست و ساقی جام صهبا برگرفت

Ҳар касе бо шоҳид ва май роҳи саҳро бар гирифт

هر کسی با شاهد و می راه صحرا بر گرفت

Гирди раҳ бар чашми худ наргис ки дардаш ҳам накард

گرد ره بر چشم خود نرگس که دردش هم نکرد

Хубрӯеро ки пои баҳр тамошо барграфт

خوبرویی را که پا بهر تماشا برگرفت

Сарв бо хубон хиромаш карду не май хост , лек

سرو با خوبان خرامش کرد و نی می خواست، لیک

По накардаш по агар чаҳ бештар по барграфт

پا نکردش پا اگر چه بیشتر پا برگرفت

Ҳаст саҳро чун кафи даст ва бар ӯ лола чу ҷом

هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام

Хуши кафи дастӣ ки чандини ҷом саҳбо барграфт

خوش کف دستی که چندین جام صهبا برگرفت

Наргиси андари пеши гул ,гар ҷом май бар сар кашид

نرگس اندر پیش گل، گر جام می بر سر کشید

Боғбонаши масту лоиъқл аз онҷо барграфт

باغبانش مست و لایعقل از آنجا برگرفت

Лоларо савдои хомӣ буд , бо сад шарбати абр

لاله را سودای خامی بود، با صد شربت ابر

Аз димоғ лола натавонист савдо бар гирифт

از دماغ لاله نتوانست سودا بر گرفت

Дар чаман рафтам ки наргиси чинам аз паҳлавии гул

در چمن رفتم که نرگس چینم از پهلوی گل

Чашм натавонистам аз рӯҳои зебо барграфт

چشم نتوانستم از روهای زیبا برگرفت

Кор бо девонагӣ афтод хусравро , аз онк

کار با دیوانگی افتاد خسرو را، از آنک

Сари з мехӯрдан нахоҳад соқӣ мо барграфт

سر ز می خوردن نخواهد ساقی ما برگرفت