Чатр ънбрўш кун аз гесу ки султони манӣ

چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی

Тарк лшкркш кун аз мижгон ки хоқони манӣ

ترک لشکرکش کن از مژگان که خاقان منی

Зулф боло кун , бабанд он равзани хуршед ро

زلف بالا کن، ببند آن روزن خورشید را

КоФтобм нест ҳоҷат , чун ту меҳмони манӣ

کآفتابم نیست حاجت، چون تو مهمان منی

Ҷони ман гуми гашти пешат , нест он ҷой дигар

جان من گم گشت پیشت، نیست آن جای دگر

То ту барадии ҷони ман ё худ ту ҳам ҷони манӣ

تا تو بردی جان من یا خود تو هم جان منی

Аз латофати ҷавҳаратро худ намедонам ки чист ?

از لطافت جوهرت را خود نمی دانم که چیست؟

Помнаҳ бар ман ки мӯрам чун сулаймони манӣ

پامنه بر من که مورم چون سلیمان منی

Дар дилам бошӣу ҳаргизи соя бар ман нФгнӣ

در دلم باشی و هرگز سایه بر من نفگنی

Боруки аллоҳи охир , эй сарв , аз гулистони манӣ

بارک الله آخر، ای سرو، از گلستان منی

Дӯши дили барадӣ ва май хоҳӣ ки имшаб хӯн кунӣ

دوش دل بردی و می خواهی که امشب خون کنی

Ман бҳл кардам , агар ҳуҷҷоҷи қурбони манӣ

من بحل کردم، اگر حجاج قربان منی

Кофарат карданд халқӣ , бас ки ноҳақ киштем

کافرت کردند خلقی، بس که ناحق کشتیم

Кофарии наздики халқ , аммо мусулмони манӣ

کافری نزدیک خلق، اما مسلمان منی

Чун ту меҳмонӣ ва онгаҳ хонаи хусрави ғамат

چون تو مهمانی و آنگه خانه خسرو غمت

Ёрб , ин хобаст , эй Юсуф , ба зиндони манӣ

یارب، این خواب است، ای یوسف، به زندان منی