Чаҳ шиддат ки аз киришмаи назарӣ ба мо накардӣ ?

چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟

Сухании буруни надодӣ , шукрӣ ато накардӣ

سخنی برون ندادی، شکری عطا نکردی

Чу гё ба хоки судами сари худ ба зери поят

چو گیا به خاک سودم سر خود به زیر پایت

Ту чу бод барнагаштӣ , мадад гё накардӣ

تو چو باد برنگشتی، مدد گیا نکردی

Ба дилам чаҳ хонасозӣ ки ҳазор хона дорад

به دلم چه خانه سازی که هزار خانه دارد

зи ҳазор тири мижгон чу яке хато накардӣ

ز هزار تیر مژگان چو یکی خطا نکردی

зи тавофи каъбаи худ чаҳ давонем ба каъба ?

ز طواف کعبه خود چه دوانیم به کعبه؟

зи ҳазор ҳоҷати ман чу яке раво накардӣ

ز هزار حاجت من چو یکی روا نکردی

Ҳамаи умр ваъда кардӣ , тамаъ вафо накардам

همه عمر وعده کردی، طمع وفا نکردم

Ки чу умр биўФоиӣ сазад , ар вафо накардӣ

که چو عمر بیوفایی سزد، ار وفا نکردی

Ту зи ҳоли ман чаҳ доне ки ба хӯн чигуна ғарқам

تو ز حال من چه دانی که به خون چگونه غرقم

Чу дар ин муҳӣти ҳомӯни гуҳӣ ошно накардӣ

چو در این محیط هامون گهی آشنا نکردی

Бикун , эй ду дида ,гар чаҳ сари мардумии надорӣ

بکن، ای دو دیده، گر چه سر مردمی نداری

Назарӣ ба ҳоли хусрав чу ба кор мо накардӣ

نظری به حال خسرو چو به کار ما نکردی