Бисми аз ҷамоли соқӣу шароби арғавонӣ

بسم از جمال ساقی و شراب ارغوانی

Ки ба ёр ташнаам ман , на ба оби зиндагонӣ

که به یار تشنه ام من، نه به آب زندگانی

Манаму шабӣу гаштӣ чу сегон ба гирди Кувайт

منم و شبی و گشتی چو سگان به گرد کویت

Набарам ҳавас ба шоҳӣ ки хушам ба посбонӣ

نبرم هوس به شاهی که خوشم به پاسبانی

Ғамаш ар чаҳ кард перам , гилаи пеш дил наёрам

غمش ار چه کرد پیرم، گله پیش دل نیارم

Ман ва сад ҳазор чун ман ба фидои он ҷавонӣ

من و صد هزار چون من به فدای آن جوانی

Буриш , эй ҳарифи ғолиб , ки хароб карду мастам

برش، ای حریف غالب، که خراب کرد و مستم

На шароби лаъли равшан ки сиришки арғавонӣ

نه شراب لعل روشن که سرشک ارغوانی

Ту зи шаҳри рафта ва ман ба камоли ваҷду ҳолат

تو ز شهر رفته و من به کمال وجد و حالت

На збонги чангу барбати зи дории корвонӣ

نه زبانگ چنگ و بربط ز داری کاروانی

зи фироқи куштае ва ба забону ҷони навои даҳ

ز فراق کشته ای و به زبان و جان نوا ده

Ба аноятӣ ки дорӣ , ба навозишӣ ки доне

به عنایتی که داری، به نوازشی که دانی

Тани ман чу муми зи оташ , бгдохт дар фироқат

تن من چو موم ز آتش، بگداخت در فراقت

Ба дил чу санги хоро , ту ҳануз ҳамчунонӣ

به دل چو سنگ خارا، تو هنوز همچنانی

Чу навид ғам фиристӣ , дили мурда зинда гардад

چو نوید غم فرستی، دل مرده زنده گردد

Ки ғизоӣ рӯҳ бошад ғами дӯстони ҷонӣ

که غذای روح باشد غم دوستان جانی

Машав , эй сабо , мушавваши зи нафири дардмандон

مشو، ای صبا، مشوش ز نفیر دردمندان

Чу зи ғоибони маҷлиси хабарӣ ба мо расонӣ

چو ز غایبان مجلس خبری به ما رسانی

Тамаъи висол аз ту ҳавас ва хаёл бошад

طمع وصال از تو هوس و خیال باشد

Ки сегон кӯйро каси набард ба миҳмонӣ

که سگان کوی را کس نبرد به میهمانی

Ки агар зи шарҳи шавқати дили санг хӯн нигаред

که اگر ز شرح شوقت دل سنگ خون نگرید

зи ҳадис ишқ бошад суханӣ буд забонӣ

ز حدیث عشق باشد سخنی بود زبانی

Сифати ту чун тавонам , ба сухан ки ҳар чаҳ хусрав

صفت تو چون توانم، به سخن که هر چه خسرو

Ба хаёлу хотири орад , ту ба ҳасан беш аз онӣ

به خیال و خاطر آرد، تو به حسن بیش از آنی