Бе ту , эй бе ту ба ҷони омадаи ҷонам , чунӣ ?

بی تو، ای بی تو به جان آمده جانم، چونی؟

Каз паии коҳиши ман рӯз ба рӯзи афзӯнӣ

کز پی کاهش من روز به روز افزونی

Пеш аз ингар чаҳ ҷФоҳоти басӣ буд , вале

پیش از این گر چه جفاهات بسی بود، ولی

На чунин буд аз ин бештарии кокнўнӣ

نه چنین بود از این بیشتری کاکنونی

Ҷони ҳамеи хостӣ аз ман ки ба афсуни бабрӣ

جان همی خواستی از من که به افسون ببری

Ҷон ман рафт ва ту ҳам бар сари он афсунӣ

جان من رفت و تو هم بر سر آن افسونی

Чанд гӯйӣ ки чаҳ ҳоласт дили танги туро

چند گویی که چه حال است دل تنگ ترا

Он чунонаст ки ту аз дили ман берӯнӣ

آن چنان است که تو از دل من بیرونی

Ҳоли хунобаи хусрави дил хусрав донад

حال خونابه خسرو دل خسرو داند

Ту чаҳ доне ки на дар об ва на андари хӯнӣ

تو چه دانی که نه در آب و نه اندر خونی