эй рафта дар ғарибӣ , бози окаҳи умру ҷонӣ

ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی

ё худ чу умри рафтаи боз омадан ндонӣ ?

یا خود چو عمر رفته باز آمدن ندانی؟

Дар роҳи ту бимирам , гарчи туро набинам

در راه تو بمیرم، گرچه ترا نبینم

Борӣ халос ёбам аз нанги зиндагонӣ

باری خلاص یابم از ننگ زندگانی

Зонҷо ки рафтае ту , нафаристӣ ар саломӣ

زانجا که رفته ای تو، نفرستی ار سلامی

Бар дасти боди борӣ аз хоки раҳи нишоне !

بر دست باد باری از خاک ره نشانی!

Рафтӣу зорзўит бар лаб расед ҷонам

رفتی و زآرزویت بر لب رسید جانم

Моно ки зиндаи ёбӣ , бози оогри туоне

مانا که زنده یابی، باز آاگر توانی

Аз мо чу ошноён бардоштанд дил ро

از ما چو آشنایان برداشتند دل را

эй ҷони зори монда , ту ҳам бабри гаронӣ

ای جان زار مانده، تو هم ببر گرانی

эй соҳиби саломат , хуфта ба хоби мастӣ

ای صاحب سلامت، خفته به خواب مستی

Ту дар шаби фироқати аҳволи ман чаҳ доне ?

تو در شب فراقت احوال من چه دانی؟

Зини бахти нобасомон комӣ наёфт хусрав

زین بخت نابسامان کامی نیافت خسرو

Барбод орзӯ шуд сармояи ҷавонӣ

برباد آرزو شد سرمایه جوانی