Рӯзгорӣ шуд ки дил бо доғи ҳиҷрон ху гирифт

روزگاری شد که دل با داغ هجران خو گرفت

Аз насиҳати боз кӣ гардад дилии кон ху гирифт

از نصیحت باز کی گردد دلی کان خو گرفت

Мушкиласт озод бӯдан , дил ки бо дилбар нишаст

مشکل است آزاد بودن، دل که با دلبر نشست

Мурданаст , аз тан , ҷудои дил ки бо ҷон ху гирифт

مردنست، از تن، جدایی دل که با جان خو گرفت

Ақл берун шуд зи ман , пурсидамаш кин чист , гуфт

عقل بیرون شد ز من، پرسیدمش کین چیست، گفت

Мо ки ҳӯшёрем бо девона натавон ху гирифт

ما که هوشیاریم با دیوانه نتوان خو گرفت

Ман шабӣ чун кӯҳ дорам зини дили кӯтоҳи рӯз

من شبی چون کوه دارم زین دل کوتاه روز

Хуррами он зарра ки бо хуршеди тобон ху гирифт

خرم آن ذره که با خورشید تابان خو گرفت

Тоқат рӯят надорам , гарчи медонам аз онк

طاقت رویت ندارم، گرچه می‌دانم از آنک

Чашм бе иқболи ман бо пои дарбон ху гирифт

چشم بی‌اقبال من با پای دربان خو گرفت

Тоқат рӯят надорам , гарчи медонам , аз онк

طاقت رویت ندارم، گرچه می‌دانم، از آنک

Чашм бе иқболи ман бо пои дарбон ху гирифт

چشم بی‌اقبال من با پای دربان خو گرفت

Огаҳӣ кӣ дорад аз Искандари ташнаи ҷигар

آگهی کی دارد از اسکندر تشنه‌جگر

Хизр танҳо хори кӯ бо оби ҳайвон ху гирифт

خضر تنها خوار کو با آب حیوان خو گرفت

Дил ба зулфат монад , азуи буии мусулмонии мҷу

دل به زلفت ماند، ازو بوی مسلمانی مجو

Зон ки умрӣ рафт кандар коФрстон ху гирифт

زان که عمری رفت کاندر کافرستان خو گرفت

Гар хаёлати мӯнис дил шуд маро , бозаши мадор

گر خیالت مونس دل شد مرا، بازش مدار

Ҳам ба ман бигзор кини Юсуф ба зиндон ху гирифт

هم به من بگذار کین یوسف به زندان خو گرفت

Мардумон гӯйанд хусрав чунӣ аз сари кӯ б ишқ

مردمان گویند خسرو چونی از سر کو ب عشق

Чун буд , гӯйӣ ки он бо захми чавгон ху гирифт

چون بود، گویی که آن با زخم چوگان خو گرفت